گروه سیاسی خبرنگار دنیای سیاست ـ در بررسی رفتار رأی‌دهندگان آمریکایی، عوامل متعددی از جمله مناقشات فرهنگی، گرایش‌های حزبی و هویت‌های اجتماعی تأثیرگذار هستند، اما هیچ عاملی به اندازه «شاخص‌های معیشتی و رفاهی» از اهمیت و فوریت برخوردار نیست. اقتصاد همواره به عنوان معیار اصلی تصمیم‌گیری در انتخابات در ایالات متحده محسوب شده است. همان‌طور که در رقابت‌های ریاست‌جمهوری سال 2024، نارضایتی فزاینده افکار عمومی از تورم، افزایش هزینه‌های مسکن و کاهش قدرت خرید، به عنوان عاملی کلیدی برای شکست دموکرات‌ها و بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید عمل کرد، اکنون شواهد میدانی نشان می‌دهد که همین مؤلفه اقتصادی به بزرگ‌ترین نقطه ضعف ترامپ و حزب جمهوری‌خواه در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره تبدیل شده است.
ریشه این تغییرات بنیادی و خشم عمومی را باید در بازتولید سیاست‌های ماجراجویانه خارجی جست‌وجو کرد. مداخله‌گری گسترده و غیرسازنده واشنگتن در غرب آسیا و ورود به منازعه و تقابل مستقیم با ایران، عواقب نامطلوب اقتصادی را به داخل مرزهای آمریکا منتقل کرده است. این سیاست‌های تهاجمی نه‌تنها امنیت انرژی را به خطر انداخته و موجب نوسانات شدید در قیمت جهانی سوخت شده، بلکه میلیاردها دلار از منابع مالیات‌دهندگان آمریکایی را به جای سرمایه‌گذاری در بازسازی زیرساخت‌های داخلی و کنترل هزینه‌های درمانی و تورم کالاهای اساسی، به ماشین نظامی اختصاص داده است.
برای رأی‌دهندگان طبقه متوسط و کارگری آمریکا که به وعده‌های اولویت‌بخشی به منافع ملی و رونق داخلی ایمان داشتند، مشاهده کسری بودجه، افزایش دوباره نرخ بهره و بالا رفتن بی‌سابقه قیمت سوخت و اقلام معیشتی، به جز سرخوردگی عمیق نتیجه‌ای نداشته است. افکار عمومی آمریکا ارتباطی مستقیم و علّی میان افزایش هزینه‌های روزمره و ماجراجویی‌های پرهزینه در خاورمیانه برقرار کرده‌اند. این باور در جامعه آمریکا تثبیت شده است که منافع لابی‌های نظامی و گرایش‌های مداخله‌گرایانه، بر امنیت اقتصادی شهروندان عادی تقدم یافته است. به همین دلیل، در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، مؤلفه‌های بازدارنده اقتصادی به کاتالیزور اصلی کاهش محبوبیت جمهوری‌خواهان تبدیل شده‌اند.
رأی‌دهندگان ناراضی در ایالت‌های کلیدی و تعیین‌کننده، این انتخابات را فرصتی مناسب برای مجازات حزبی می‌دانند که با دامن زدن به تنش‌ها در غرب آسیا، بحران معیشت را تشدید کرده است. ترامپ که قدرتش مرهون نارضایتی اقتصادی از رقیب بود، اکنون خود را در برابر همان خشم مهارناپذیر می‌بیند؛ واقعیتی که می‌تواند کنترل کنگره را از دست هم‌پیمانان وی خارج سازد و معادلات قدرت در واشنگتن را به‌زیان جمهوری‌خواهان تغییر دهد.
محمدحسین چشم‌به‌راه، تحلیلگر حوزه صنعت و تجارت
